Tagann frámaí pictiúr i raon leathan ábhar, gach ceann acu lena saintréithe féin agus le hiarratais oiriúnacha. Go ginearálta, cuimsíonn ábhair fráma pictiúr coitianta adhmad, miotal, plaisteach agus páipéar. Tá a buntáistí agus a míbhuntáistí ag gach ábhar; ní féidir le roghnú an fhráma ceart éifeacht iomlán an tsaothair ealaíne a fheabhsú ach freisin é a chosaint go pointe áirithe.
Gcéad dul síos, is iad frámaí adhmaid an rogha is traidisiúnta agus is coitianta. De ghnáth bíonn neart struchtúrach maith ag frámaí adhmaid agus is féidir leo meáchan suntasach a sheasamh. Ag an am céanna, is féidir le gráin nádúrtha agus mothú te adhmaid go leor bua ealaíne a chur leis an saothar ealaíne. Mar sin féin, is é an míbhuntáiste a bhaineann le frámaí adhmaid ná go bhfuil siad so-ghabhálach i leith fachtóirí comhshaoil; mar shampla, is féidir le hathruithe ar thaise agus ar theocht an t-adhmad a dhlúth agus a scoilt. Dá bhrí sin, ba cheart cobhsaíocht an chomhshaoil a mheas nuair a bhíonn fráma á roghnú. Is dathanna sách versatile iad dath adhmaid nádúrtha agus gráin adhmaid dubh.
Sa dara háit, tá frámaí miotail ag éirí níos coitianta le blianta beaga anuas, go háirithe san ealaín agus sa ghrianghrafadóireacht nua-aimseartha. Ní hamháin go mbíonn frámaí miotail, a dhéantar de ghnáth d'alúmanam nó d'iarann, sturdy agus durable ach tá mothú nua-aimseartha agus línte glan acu freisin, atá oiriúnach do stíleanna maisiúcháin éagsúla. Mar sin féin, ba chóir a thabhairt faoi deara gur féidir le frámaí miotail codarsnacht lom a chruthú uaireanta idir an saothar ealaíne agus an fráma; dá bhrí sin, ba cheart an rogha a dhéanamh i gcomhar le stíl an tsaothair ealaíne. Úsáidtear frámaí cóimhiotal alúmanaim go coitianta.
Tá frámaí plaisteacha inacmhainne, éadrom, éasca le monarú, agus ar fáil i raon dathanna, rud a fhágann go bhfuil siad oiriúnach le húsáid ar scála mór. Is gnách go mbíonn frámaí plaisteacha buan, ach níl uigeacht nádúrtha frámaí adhmaid agus mothú nua-aimseartha frámaí miotail in easnamh orthu. Le himeacht ama, féadfaidh siad discoloration nó céimnithe. Mar sin, tá frámaí plaisteacha níos oiriúnaí do thaispeántais ghearrthéarmacha nó d’úsáid shealadach.
Ar deireadh, is minic a úsáidtear frámaí páipéir, cé nach bhfuil siad chomh coitianta, i roinnt saothair ealaíne, mar lámhcheardaíocht nó léaráidí. Tá frámaí páipéir saor agus éasca le déanamh, rud a fhágann go bhfuil siad oiriúnach do mhic léinn agus do thosaitheoirí. Mar sin féin, níl siad chomh buan agus is minic a bhíonn taise agus téamh orthu, mar sin ní mór a bheith cúramach agus ceann á roghnú agat.
I ndeireadh na dála, ba cheart go mbeadh an rogha ábhar fráma bunaithe ar stíl an tsaothair ealaíne, ar an timpeallacht úsáide atá beartaithe, agus ar rogha phearsanta. Tá frámaí adhmaid oiriúnach do stíleanna traidisiúnta agus clasaiceacha, frámaí miotail le haghaidh saothair níos nua-aimseartha, frámaí plaisteacha le haghaidh-ócáidí feasacha buiséid, agus frámaí páipéir le haghaidh feidhmeanna éadroma agus praiticiúla.
